namespace[‘attr’] = 1

Önceki yazıda namespace’i elle bir dict olarak oluşturmuştuk. Bu sefer Python’ın class ifadesini işlerken gerçekte yaptığı şeyi daha doğru bir biçimde taklit ediyoruz:

import textwrap

class Example:
	attr = 1

	def method(self):
		return "method"

name = "Example"
bases = ()
namespace = type.__prepare__(name, bases)  # >>> {}, default is dict()
# namespace["attr"] = 1
# namespace["method"] = lambda self: "method"

body = textwrap.dedent(
	"""\
	attr = 1

	def method(self):
		return "method"
	"""
)

exec(body, globals(), namespace)
Example = type(name, bases, namespace)  # type: ignore

print(f"{Example.__class__=}")     # <class 'type'>
print(f"{Example().attr=}")        # 1
print(f"{Example().method()=}")    # 'method'

assert isinstance(Example, type)
assert isinstance(Example(), Example)

Üç Adım

1. type.__prepare__(name, bases) Boş bir dict döndürür — bu namespace, sınıf gövdesinin içine yazılacak tüm atamaları tutacaktır. Özel bir metaclass bu adımı override ederek standart dict yerine başka bir nesne döndürebilir (bkz. Logging Namespace yazısı).

2. exec(body, globals(), namespace) Sınıf gövdesini bir string olarak alıp namespace dict’ine çalıştırır. Bu, Python’ın class bloğunu işlerken yaptığı şeyin tam karşılığıdır. exec tamamlandığında namespace şunu içerir:

{
    'attr': 1,
    'method': <function method at ...>,
    '__module__': '__main__',
    '__qualname__': 'Example',
}

3. type(name, bases, namespace) Doldurulmuş namespace ile sınıfı oluşturur. Sonuç, class Example: ... ile yazmakla birebir aynıdır.

Neden Önemli?

Özel bir metaclass yazdığınızda __prepare__, __new__, __init__ metodları tam da bu üç adıma karşılık gelir. Python bu süreci sizden saklarken, bu örnek “perdenin arkasını” görmenizi sağlar.